Çatışmaya taraf aranıyor

İlişkilere dönüp gerçekçi bir bakış yaratılırsa “çatışma” için “iki” taraf gerekir.

Hızla erozyona uğrayan ilişkilerde, özellikle birkaç ayda biten evliliklerde en büyük sorun; “sorun benim sorunum” diyememek. Kişiler yaşanan beraberlikte kendine düşen hatayı yok saymayı kolay yol olarak seçiyor. Herkes arkayı kolluyor. Bana dokunulmasında ne olacaksa olsun. Sonra ardından gelen yoğun pişmanlıklar.

Keşkelerin kaynağındaki en temel sebep; biten sürecin ardından kişiler olaylara dışarı çıkıp bakabilmeyi ve objektif olmayı başarıyor. Yani içindeyken yaşanan “kör nokta” aydınlanıyor.

Özellikle kadın-erkek çatışmasında bir türlü fark edemediğimiz en önemli ayrıntı doğamız gereği elimizde olmayanlar. Zihnin fonksiyonlarını ve bunu kullanmanın güçlerini doğru keşfetmediğimizde sürekli aynı denklemin içinde kalıyoruz.

Verdiğim seminerlerde iletişimi anlatırken dönüp karma izleyici topluluğuna dönüp “biz kadınlar baş belasıyız” dediğimde büyük bir alkış geliyor. Bela burada elbette tatlı bela. Ama gerçek olan şu ki kadın dediğimiz varlık o kadar ayrıntı yüklü ve dolaylı tanımlar üreten bir varlık ki erkek “düz ve dolaysız” kimliği ile sabretmekte ve anlamakta çok zorlanıyor. Çok zaman iç sesi diyor ki hadi be kadın bitir artık şu söyleyeceklerini. Tam tersi kadında karşısındaki adam sevgisini ve anlatacaklarını onu doyurmadan kısaca tanımladığında kadına yetmiyor bu düz anlatım. Eksik kalan yan ona şunu söyletiyor. Beni sevmiyor ve bana değer vermiyor. Oysaki öyle değil. Herkes doğası gereği davranıyor.

Erkekler ve kadınlar eşlerini kendilerine benzetmeye çalışmamalıdırlar. Bu değiştirme çabası aslında gizli bir hakarettir, onların bu halleriyle değerli olmadıklarının ifadesi gibidir. Bu çaba çok zaman boşadır. Çünkü “Hiçbir yetişkin, başka bir yetişkin üzerinde asla davranış değişikliği gerçekleştiremez” Bu çaba çok zaman boşanma ile son bulur, bulacaktır da.

Birkaç öneri ile yazımı sonuçlandırayım;

-Küçük hayal kırıklığınızdan doğan rahatsızlıkları asla yarına bırakmayalım; Gece yatmadan önce her türlü kırgınlık için birbirinizi affettiğinizden emin olalım.

-Kahvaltıda var olan her şey için şükür dile getirmeyi unutmayalım. Sofra muhabbetine hiçbir sorunun, endişenin, tartışmanın dâhil olmamasına özen gösterelim.

-Eşimize takdirimizi ve sevgimizi gösterelim. Yargı, eleştiri, ve dırdır yerine takdir ve iyi dileklere önem verelim.

Huzurlu bir yuvanın ispatlanmış sırrı; sevgi,uyum,hoşgörü içinde yaşamayı seçersek ilişki her geçen gün güzelleşecek ve uzun yıllar sürecektir..Mutlu kalın.